Vakantie SurinameOver Suriname wordt wel gezegd dat het een Zuid-Amerikaans land met een Caribische uitstraling is en Nederlands als voertaal kent. Een bijzondere mengelmoes, maar tot voor kort niet interessant als vakantiebestemming. Toch heeft Suriname, wat voor 80% uit oerwoud bestaat, een interessante mix van avontuur en relaxen te bieden.
Vakantie SurinameOver Suriname wordt wel gezegd dat het een Zuid-Amerikaans land met een Caribische uitstraling is en Nederlands als voertaal kent. Een bijzondere mengelmoes, maar tot voor kort niet interessant als vakantiebestemming. Toch heeft Suriname, wat voor 80% uit oerwoud bestaat, een interessante mix van avontuur en relaxen te bieden.Smeltkroes SurinameDat avontuur en relaxen prima samengaan blijkt al meteen na aankomst in Paramaribo, de enige stad in Suriname. Een ontdekkingsreis langs historische hoogtepunten zal een inzicht in de turbulente geschiedenis van dit land geven. Een niet te missen locatie is de Waterkant. Dit is een lange straat aan de Surinamerivier met aan de ene kant de centrale markt en aan de andere kant het Onafhankelijkheidsplein met het presidentiële paleis. In de markthallen kun je niet om de veelzijdige culturen van dit land heen. Suriname is namelijk een smeltkroes van culturen: bosnegers, creolen, Chinezen, Hindoestanen, Hollandse boeren, indianen, Javanen, joden, moslims en alle mogelijke kruisingen. Toch staan hier de rode Surinaamse appeltjes vredig naast de oriëntaalse kruiden.Wandel je verder langs de Waterkant dan kom je tot de ontdekking dat Surinamers bijna allemaal buitenleven. Dat kan ook haast niet anders met deze tropische (maar vochtige) temperaturen… Onder amandelbomen zitten oude mannetjes in de schaduw uit te kijken over de scheepswrakken in de rivier en genieten jongeren van zowel casavebrood als een club sandwich bij de semi-permanente eetstalletjes. Het beleefde ‘Dag mevrouw, wat wilt u eten?’ staat hier in schril contrast met het bord ‘verboden te pissen’. Aan de andere kant van de weg pronken statige herenhuizen die onder toezicht van monumentenzorg Suriname staan. MannenhobbyAan het andere einde van de Waterkant ligt Fort Zeelandia en het Onafhankelijkheidsplein. Het voormalige Hollandse verdedigingsbolwerk, Fort Zeelandia, huisvest nu het interessante Suriname Museum. “Hé bakra, als je echt meer van onze geschiedenis wilt weten, ben je bij dit fort op de goede plaats”, grapt een Surinaamse jongen in fel gekleurd t-shirt. De rol van Nederland zal duidelijk worden en is achtergebleven in de vorm van een standbeeld van koningin Wilhelmina.Echte ontdekkingsreizigers nemen daarna een kijkje bij het presidentiële paleis, de voormalige residentie van de gouverneur en relaxen dan in de schaduwrijke Palmentuin of op een bankje op het plein. Doorgaans is het hier rustig, behalve op zondagochtend bij het gloren van de dag als de typische Surinaamse mannenhobby wordt uitgeoefend: zangvogelwedstrijden.Cultuurliefhebbers stomen daarna door naar de Gravenstraat waar het drukke verkeer tussen de oude houten huizen doordendert. De smeltkroes van culturen wordt hier te meer duidelijk met een moderne moskee en een Portugees-Israëlitische Synagoge naast elkaar. Iets verderop is de grootste houten kerk van Zuid-Amerika te vinden: St. Petrus en Paulus Kathedraal uit 1885. Een schitterend geel bouwwerk, wat hoognodig aan een verfbeurt toe is… als daar geld voor is. Want aan groot geld is altijd gebrek. Dat blijkt ook uit het feit dat Paramaribo geen grote winkelcentra en luxe warenhuizen kent.Avontuur en relaxenEcht relaxen kan in Paramaribo natuurlijk ook! In het opgepoetste uitgaansgebied zijn terrasjes waar vooral het locale Parbo bier of Borgoe rum wordt gedronken. Hier is de verscheidenheid restaurants ook te proeven; Javaanse warung’s, Chinees Dumpling en Creoolse toko’s. In dit deel van de stad is tevens het meest luxe hotel te vinden: Torarica Hotel Casino. Met een cocktail in de hand kun je hier aan het zwembad liggen. Relaxen in optima forma. De strandliefhebber is helaas in Suriname niet helemaal op de juiste plek. Alleen in de ‘badplaats’ Albina aan de zanderige oevers van de Marowijne-rivier en in Galibi kan men terecht. Maar niet getreurd… vanuit Galibi zijn er dagtochten te maken naar ‘bounty’-stranden waar, in het seizoen, ook zeeschildpadden te bewonderen zijn. Een schitterende combi van avontuur en relaxen!Voor het echte avonturiergevoel leent Suriname zich overigens prima. De binnenlanden, die voor 80% uit oerwoud bestaan, zijn te ontdekken met meerdaagse trips. Vrijwel altijd op basis van ecotoerisme. Wat eigenlijk min of meer inhoudt dat je een bed kunt verwachten, maar geen luxe.BosnegersIn 1965 liet men 1560 vierkante kilometer oerwoud onder water lopen en zo ontstond het Brokopondomeer, met een stuwdam, in het midden van het land. Duizenden Saramakaner bosnegers moesten verhuizen naar hoger gelegen gebieden. Tegenwoordig is dit enorme meer waar kale stammen tropische hardhout nog boven het water uitsteken met een smalle gemotoriseerde kano (korjaal) te bevaren. Toeristen worden in zo’n twee uur varen naar Tukunari-eiland gebracht waar in traditionele hutjes (zonder elektriciteit) kan worden overnacht. Een geweldige belevenis, waarbij je heel goed met de bevolking in contact kunt komen... en zelf ook even terug naar je roots gaat. Bosnegers ‘runnen’ dit eilandje, bereiden het heerlijke eten (rijst met kousenband) en verzorgen uitstapjes het meer op om te vissen of hun dorp Debi-Loti te bezoeken. Na deze ontdekkingen valt er niet veel meer te doen dan heerlijk te relaxen in een hangmat… De Surinamers geven daarin het goede voorbeeld en kunnen desgewenst zelfs les geven in overnachten in een hangmat.
Echte avontuurlijke geesten reizen vanaf het tropische Tukunari-eiland door naar het volgende ecotoerisme dorp Danpaati. Dit wordt een lange zit op een houten plankje in een korjaal. Maar niet getreurd als je eenmaal in Atjoni (de grensplaats tussen weg en water), waar een Texaco-pomp het oerwoud onderbreekt, bent is het nog maar twee uur varen over de Boven-Surinamerivier. De gids meldt:”Gelukkig hebben we de twee beste bootmannen van Suriname. Het water staat laag waardoor we veel stroomversnellingen zullen moeten nemen.” Dit maakt het inderdaad extra spannend! Na schitterende vergezichten met kaaimannen op de oevers van de rivier en badende bevolking is een comfortabel hutje het eindpunt. Deze Saramakaanse hutten zijn speciaal voor toeristen gebouwd op een eilandje dat door Nederlanders wordt gerund. Een oase van rust waar je ’s nachts brulapen hoort loeien en ’s ochtends wordt gewekt door vogelgeluiden. Onder leiding van een gids is het mogelijk het rastadorp Pikin Slee te bezoeken. Gids Michel: “Lieve mensen, vandaag neem ik jullie mee naar de dorpsoudste in Pikin Slee waar wij zullen zien hoe zij mooie houtsnijwerken maken. Daarna gaan wij naar boslandcreolen in Botopasi om daar te zien hoe zij leven.” Deze hele dag weet Michel van geen ophouden en vertelt alles over ‘zijn land’. Toch weet hij ’s avonds te melden dat hij niets liever wil dan naar Nederland komen…IndianenAls je de gehele Surinaamse smeltkroes wilt hebben beleefd, mag je het land eigenlijk niet verlaten voor je indianen hebt ontmoet. Om deze bijzondere stam te ontmoeten, vlieg je vanaf vliegveld Zorg&Hoop naar Palumeu. Een kleine leefgemeenschap, prachtig verscholen in de jungle en gelegen aan de Palumeurivier. Voor je gevoel ga je hier echt even terug in de tijd, want de gastenverblijven worden ’s avonds verlicht door gaslampen, maar de indianen in het dorp zitten gewoon in het donker van de nacht. Met een minimum aan middelen hebben zij een gelukkig leven! Een hele ontdekking… Helaas is deze indianen stam, in tegenstelling tot de stammen aan de Surinamerivier, zeer gesloten en op zichzelf. Alleen onder leiding van een gids die de Indiaanse begroeting in het Sranantongo kan vertalen, ben je hier welkom. Dat maakt het bezoek eigenlijk nog aparter!
Aan welke Europese toerist stoor jij je het meest op vakantie?