Beoordelingen Ulanbataar

18-3-2012 Niet echt een bijzondere stad. Het heeft niet echt sfeer en er zijn niet echt veel winkels. Alleen enkele grote warenhuizen. Centrum is een groot plein in het midden van de stad, maar daar omheen voelt het niet meer als centrum dan in de buitenwijken. Het maakt dus eigenlijk niet uit waar je verblijft. Er is wel een heel mooi boeddistisch klooster

7-10-2011 Reken niet op hulp van omstanders bij eventuele zakkenrollerij of overval.
Infrastructuur slecht, verkeer in stad hopeloos, .

19-9-2011 gweldig land met grote toekomst , zeer vriendelijke populatie, tourisme is nog erg onbekend is mijn oordeel , wegen zijn slecht tot zeer slecht te noemen, zeker in de hoodstad Ulaanaabar
wordt enorm gebouwd , spreken zeer weinig engels , mongolees primair en dan russisch .
handel met Zuid Korea import neemt grote vormen aan, veel gebouwd ook hoteles in Ulaantaabar ,Step by step nu luxe winkel centra's . Over 10 jaar zal het enorm ontwikkled zijn step by step , hoop ook de infrastructuur , Lieve mensen, jonge mensen leren nu engels belangrijk voor im en export en toerism. Was een belevenis heb uitstekemnd gewerkt maar missen de europese know how .Siberisch koud start minus 35/ 40 o C in october .

31-8-2011 een overweldigende natuur en mooie mensen, boeiende geschiedenis

22-12-2011 Ik heb de Trans-Mongoli?? express Moskou-Beijing gedaan en dat was een geweldige ervaring waar je drie totaal verschillende landen aandoet met totaal verschillende culturen

1-5-2013 Over de hoofdstad van Mongolië kan ik kort zijn. Een zeer smerige en smakeloze stad. Gore industrie temidden van lelijke communistische gebouwen in Stalinstyle. Blij om hier heel snel weg te zijn.

31-12-2009 Vriendelijke mensen, boeiende stad, in een mooi landschap.

22-11-2008 indrukwekkende ervaring van een andere wereld. vriendelijke mensen. totaal andere cultuur. gastvrij

8-12-2010 Wij kwamen in Ulanbataar vanuit Moskou met de Transmogolie-express aan na vijf dagen treinen. Dat is op zich al een belevenis. Maar een bezoek aan Mongolië geeft dat een extra dimensie. Wij hebben in een aantal dagen Ulanbataar, de hoofdstad van Mongolië verkend. Te voet en met zeer goedkope taxi's. In de winter is het in dit hooggelegen land heel koud. In juni is het zacht, maar toen wij er waren was het wel winderig. Wij bezochten boeddistische tempelcomplexen en gingen ook nog enkele dagen naar het Terelsj gebergte. Geslapen in een ger-tent. Op bezoek geweest bij een Mongoolse familie, die in zo'n tent woont en de paarden hoedt. De uitgestrektheid van dit land (gras, groen, steppe, maar ook dor, droog en woestijn) is imponerend. Dit soort vakanties noemen wij: uniek.

1-11-2009 Ulan bator bezocht in 1988 tijdens een tussenstop met de Transsiberie express. Mongolie is vijf keer zo groot als Frankrijk maar bestaat uit gras, gras, gras en woestijn. Urenlang rijdt de trein door uitgestrekte grassteppes om dan uiteindelijk aan te komen in Ulan Bator. In 1988 overheerste de Sovjet invloed maar dit is, naar het schijnt, nu wat minder en anders. Voor de gezelligheid moet je niet echt in Ulan Bator zijn maar voor de cultuur des te meer. Aan alles merk je dat de stad met de rest van de wereld eigenlijk niets heeft te maken. Straalt enerzijds de allure van een grote stad uit, anderzijds is het één grote nomadentrekplaats. Zeer indrukwekkend om door Mongolie te reizen.