Accommodaties Maleisië

Vakantie Maleisie
Wie wil weten hoe de Maleisische hemel eruit ziet, hoeft alleen maar Mount Kinabalu te beklimmen. Deze berg is met zijn 4101 meter, de hoogste van zuidoost Azië. Ze is beeldbepalend voor Sabah, het Maleisische deel van Borneo. De berg ziet er machtig en majesteitelijk uit. Hoewel de reisgidsen melden dat je met een redelijke wandelervaring de berg makkelijk te lijf kan, blijkt het nog een hele klauterpartij te zijn om boven te komen. Daar weet onze redacteur Lia Grooters inmiddels alles van.
    
Met ongeloof bekijk ik de dragers die mij passeren. Zij hebben manden op hun rug waar zo'n 10 kilo proviand en andere troep in zit en nog lopen ze lichtvoetig de berg op. Zelf ben ik net 2 kilometer op weg om 2500 meter hoogteverschil te overbruggen en ik begin mij af te vragen waar ik in hemelsnaam aan begonnen ben.
Mount Kinabalu wordt in twee dagen beklommen. De eerste dag wordt een klim van 1800 naar 3451 meter gedaan. Daar wordt overnacht en 's nachts vertrek je dan voor het laatste deel naar de top. Het traject van de eerste dag, waarin 1600 meter overbrugd moet worden, is 6 kilometer lang. Het stijgingspercentage is dus meer dan 25 procent. Het lastige van de tocht is dat je 6 kilometer lang een soort trappen loopt. De geïmproviseerde treden van steen kan ik met mijn korte dikke benen af en toe nauwelijks nemen. De verzuring slaat na 1 kilometer al genadeloos toe. Na 3 kilometer ben ik gesloopt. Terwijl ik me realiseer dat ik net op de helft ben, lopen een paar ongetrainde Zuid-Koreanen dan weer voor en dan weer achter mij. Ook zij hebben het moeilijk. Zij moeten elke keer als zij een stel treden getrotseerd hebben, even pas op de plaats maken. Ons gevecht met de stenen traptreden leidt tot een band. Deze bestaat voornamelijk uit het uitwisselen van termen als Hiddink (spreek op z'n Koreaans uit als Hieding), Eindhoven, PSV en niet te vergeten Varsseveld. Meer gespreksstof is er niet, want de heren spreken zes woorden Engels en mijn Koreaans is niet meer wat 't geweest is. Aanvankelijk is het nog leuk met deze mannen te conserveren, maar door de vermoeidheid gaat Hieding mij stierlijk vervelen en na een tijd denk ik niet veel meer dan: 'Rot op'.

Geen topconditie
Als ik een bordje zie waaruit blijkt dat ik nog 2,5 kilmeter moet klauteren begin ik me af te vragen of ik dat wel zal halen. Albert onze gids heeft zich over mij ontfermd. Hij draagt mijn rugzak naar boven. Ondanks die zware last, gaat het hem een stuk gemakkelijker af. Ik begin allerlei goede voornemens te krijgen. Afvallen, meer trainen met hardlopen. Een paar weken voor de klim was ik al gestopt met roken. Wat naïef van mij om te denken dat je dan binnen een paar weken weer in topconditie ben.
Vlak bij het 4 km-bordje weet ik waar het gezegde 'Als een berg tegen iets opzien' vandaan komt Nog 2 km. Opgeven is er niet bij, want alleen het idee dat ik 4 kilometer naar beneden moet strompelen houdt me op de been. De omgeving begint nu ook te veranderen. De hoge bomen hebben plaats gemaakt voor lagere begroeiing en de zon begint behoorlijk te branden. Nog 1 km. Ik begin er zelf een beetje in te geloven dat ik het eerste tussenstation ga halen. De lucht wordt dunner en de zuurstof die je denkt in te ademen is aanzienlijk minder heilzaam dan je verwacht.

Volleyballen in de hemel
Dan opeens verschijnt Joris, een jong groepslid en allang in Laban Rata Resthouse aangekomen. Hij komt ons een hart onder de riem steken. "Jullie zijn er bijna"roept hij. Maar wat is bijna? . Nog 500 meter klimmen. De treden lijken alleen maar hoger te worden. Met moeite kan ik mijn voet op een nieuwe steen krijgen. Nog 400 meter, nog 300, nog 200, het liefste zou ik gaan zitten en nooit meer verder lopen. Maar ik moet. Eindelijk zie ik ons eindpunt voor die dag. De andere klimmers staan op de veranda van de questhouse de achterblijvers aan te moedigen om de laatste treden te nemen. Eindelijk ben ik boven. Dood-, doodmoe.
Gelukkig herstel ik snel en kan ik daarna genieten van het schitterende uitzicht. Wij zitten boven de wolken. In de Maleisische hemel zal ik maar zeggen. Alsof ze een korte wandelingetje hebben gemaakt, spelen de gidsen een potje volleybal. Hoezo ijle lucht, Hoezo zuurstofgebrek. Op 3500 meter is niets heerlijker dan volleyballen.

Geen toppositie
Laban Rata Resthouse is een plek waar de klimmers die Mount Kinabalu trotseren, de nacht doorbrengen. Nou ja nacht, De volgende morgen erg vroeg moet je alweer uit je bed om het laatste deel van de tocht te lopen. Midden in de nacht om 3 uur vertrekken we voor het laatste deel. Nog 2,7 km lopen en heel veel meters stijgen. Ondanks het feit dat ik eigenlijk gesloopt ben van de vorige dag, ga ik die nacht toch op pad. Maar na een paar honderd meter lopen begint de verzuring weer. Wat moet ik doen. Nog meer dan twee kilometer doorgaan, of terug. Ik twijfel. Uiteindelijk besluit ik om terug te gaan. Mijn tempo is zo laag dat ik me realiseer dat ik veel te laat de top zal halen om dan weer op tijd helemaal beneden te zijn. Want dat is die dag het doel. Naar de top klauteren en daarna helemaal terug naar het startpunt. Bijna 9 kilometer lang trappen aflopen dus. Ik ben teleurgesteld dat ik die top niet gehaald heb en de Maleisische hemel niet heb ontdekt. Temeer reden om nog eens terug te gaan, maar dan getraind. Want die top wil ik nog eens halen. Trouwens dat niet alleen. Maleisië is gewoon een schitterend land waar veel van te zien. Daar kom ik in een van onze volgende nieuwsbrieven nog wel op terug komen.

Wilt u ook gaan klimmen?
Voor het beklimmen van Mount Kinabalu heeft u een goede conditie nodig. Ervaring met bergbeklimmen (kletteren) is echter niet noodzakelijk. Het pad is goed aangegeven. Als u individueel gaat, moet u zich melden bij het kantoor van het nationaal park. U bent verplicht een gids in te huren voor de beklimming.
Bij de ingang staan vaak kleine groepjes te wachten om met anderen een grote groep te vormen en met elkaar de gids te delen.

Als u Mount Kinabalu wilt beklimmen moet u er op voorbereid zijn dat u de tweede dag voor het laatste deel, ’s nachts in het donker vertrekt. Op dat moment kan het nog vriezen en het is dan ook aan te raden u kleding zo te kiezen dat u die in laagjes kan aan- en uittrekken. Een muts en handschoenen zijn ook aan te bevelen. Verder is een goed windjack/regenjas belangrijk, een zaklantaarn, camera en rugzak. U moet zich realiseren dat u alles zelf naar boven moet sjouwen, dus veel bepakking betekent een nog zwaardere tocht.

Wat is er nog meer te doen
Ook als u niet van zo'n klauterpartij houdt, is Sabah een leuke en interessante vakantiebestemming. U kunt er luieren in een van de luxe resorts, maar er is ook het nodige te zien.
We zetten nog wat bezienswaardigheden op een rijtje.

Kinabalu National Park
Dit grote natuurreservaat kent een afwisselende flora en fauna. Voor wie de 2-daagse beklimming van de berg te veel is, kan onder begeleiding van een gids andere 1-daagse tochten maken. U kunt daar informatie over vragen bij het bezoekerscentrum. Kijk ook op de website.

Grootste bloem
De Rafflesia is de grootste bloemt er aarde. In het nationaal Park Kinabalu is deze bloem te vinden. De bloem kan een doorsnede van 45 cm bereiken.

Sepilok
Hier is het wereldberoemde opvangcentrum voor orang utans gevestigd. In dit opvangcentrum worden orang utans die uit gevangenschap zijn bevrijd, of zijn gered uit gekapte delen van het oerwoud, heropgevoed voor een leven in de jungle. Vanuit Kota Kinabalu zijn er dagtochten naar Sepilok. Vindt u Sepilok te ver, dan kunt u altijd overwegen om paar dagen in het Rasa Ria Resort te overnachten. Dit hotel heeft een eigen natuurreservaat waar onder andere orang utans leven. Ik ontmoette daar een schattige jonge orang utan, die met veel liefde wordt opgevangen en wordt voorbereid op een leven in de echte jungle.

Turtle Island
Dit eilandje zo'n 40 kilometer ten noorden van Sandakan, is een belangrijke broedplaats voor schildpadden. Het is jaren geleden al uitgeroepen als schildpadreservaat. Van juli tot oktober komen vrijwel elke nacht de enorme karetschildpadden en de soepschildpadden aan land om hun eieren te leggen. Gekgenoeg leggen deze schildpadsoorten hun eieren alleen op de plek waar ze ooit zijn geboren. Door deze pelgrimage kan het tijdens de broedtijd behoorlijke druk zijn op Turtle island, maar het reservaat is wel een succes.
Neusapen

De Orang Belanda is een vreemd uitziende aap die alleen op Borneo voorkomt. Deze neusapen danken hun naam aan de Hollandse missionarissen. Omdat de missionarissen volgens de plaatselijke bevolking ook van die grote neuzen hadden, werden de apen Orang Belanda genoemd. Belanda betekent Hollander.
Tijdens een boottocht over de Kinabatanganrivier heeft u een grote kans om de apen te zien.
Canopy Walk

Poring Hot Springs zijn hete zwavelbronnen die in een prachtig aangelegde tuin liggen. Vanaf deze bronnen is het een korte tocht bergopwaarts om door de jungle over een 140 meter lange touwbrug te lopen. Via deze Canopy walk, loop je op 40 meter hoogte, letterlijk tussen de boomtoppen van het regenwoud.
Bajau dorp

De natuur van Sabah is overweldigend. Regenwoud, mangrovebossen, cultuur en plaatselijk bezienswaardigheden. Voor ieder wat wils, zal ik maar zeggen. Heel aardig is een tocht met de boot naar Mengkadong Water Village. Daar leeft de locale Bajau-gemeenschap. Deze mensen leven van de krabvangst en wonen in paalwoningen vlakbij het mangrovegebied. Er is een excursies waar je dit dorp kan bezoeken en waar je op de terugweg een proeve van bekwaamheid mag afleggen in het batikken. En terwijl je wacht op het drogen van je batiklap krijg je een heerlijk voetmassage.