30-3-2009
Toen wij onze kamer zagen schrokken we, zo klein en vies het was. Er past net een klein 2-persoonsbed in de kamer, en er staat een minikastje waar je wat spullen in kwijt kan. Er was eigenlijk geen ruimte voor onze tassen, we moesten dus over alles heen klimmen. De kamers hebben bamboemuren, waardoor je alles wat je buren doen kan horen. Er is geen airco, er hangen 2 ventilatoren. Dit kan helaas niet voorkomen dat de kamer benauwd en plakkerig is, dit geldt ook voor het beddegoed. De douche en wc was in ons geval op de gang, uit de douche kwam alleen een klein straaltje koud water.
De kamers liggen boven het restaurantje, ons idee is dat hier meer de focus op ligt dan op de verhuur van de kamers.
In onze ogen is topi inn een hostel, en geen hotel. Als je weinig eisen stelt aan je verblijf is de topi inn een prima adres, maar voor ons was het te primitief.
Tip, vraag een slot voor op de deur, dit slot kregen wij pas na 2 dagen.
6-9-2008
De drie nachten die wij boekten werden er vier i.v.m. Galungan. Dit werd door geen van ons,(moeder, dochter en twee kleinkinderen van 12 en 9)betreurd. En als het ook maar even kan, komen we terug. De sfeer is een zeer geslaaagde mix tussen een ouderwetse jeugdherberg (incl. spelletjes) en een echte backpackers place, waar we ons alle vier, hoewel onze leeftijd dus flink uiteen ligt, uitermate prettig voelden. Snorkelen, lezen in de hangmat, schrijven, kletsen, film kijken, schelpen zoeken. The good life! Bestel je eten wel als je maag nog niet al te erg knort, went het kan wat lang duren voor het door komt. Maar dan heb je ook wel wat! Dank je wel Teun, voor de manier waarop je ons alle vier tegemoet trad. En veel succes met het straathondenproject. De kinderen dragen de shirts met trots! Ze vinden ze "cool"!
Trudie, Wendy, Yannick en Isabelle.