Accommodaties Cyprus

Vakantie Cyprus
Stel je voor, 's ochtends de lange latten onderbinden en heerlijk skiën en 's middags aan de rand van het zwembad liggen zonnen. Het lijkt een paradox, maar het is wel degelijk mogelijk. Op Cyprus hebben de weergoden ook zo hun kuren. Dit is maar een klein aspect van de veelzijdigheid van dit land.

Het Cypriotische landschap is zeer afwisselend, en biedt veel mogelijkheden voor allerlei smaken en voorkeuren. Natuurlijk zijn er stranden, badplaatsen met luxe hotels, boulevards en wandelpromenades met souvenirwinkels, supermarktjes, cafés en restaurants, zoals je overal aan de vakantiekusten vindt.
Daarnaast is er het berggebied Troodos, met loof- en naaldbomen. Op elke hoogte verandert de boomgroei. Je vindt hier een natuurpark, een bezoekerscentrum waar je voor 0,50 C-pond een overzicht krijgt van het gebied, inclusief een film. Het park is vrij toegankelijk, er zijn verschillende kortere en langere wandelroutes uitgestippeld.

Wandelroutes
Er zijn verschillende wandelroutes uitgezet in de vele nationale parken die het eiland rijk is. Een gedeelte van ons gezelschap maakte per jeep een tocht naar Akamas, en men was zeer enthousiast. Vooral over de gids, een afgestudeerde geoloog, die alles wist van vegetatie, flora en fauna. Een gedeelte van het strand in dit natuurgebied is gereserveerd voor de schildpadden die daar komen broeden. Er is een speciaal foldertje waarin de geschiedenis van de Moufflon wordt beschreven. Een kaartje geeft aan in welke gebieden ze leven. Misschien kom je er een tegen.
Verder is het een paradijs voor vogelspotters (168 soorten), wandelaars (er zijn kortere en langere routes uitgestippeld, geschikt voor alle wandelaars), hengelaars, fietsers en picknickers.

Agro met een beetje Eko
We hebben tijdens onze reis op Cyprus verschillende hotels bezocht. In sommige geslapen in andere gegeten, allemaal prachtig, groot en mooi aan de kust gelegen.
Het meeste indruk maakten op mij de appartementen en huizen van Cyprus Villages
De oprichter van Cyprus Villages, Sofronis Potamitis, was begaan met de trek vanuit de kleine dorpen naar kustgebieden en steden. Huizen in de dorpen stonden leeg, raakten soms in verval. Hij vonda dat jammer. Vanaf 1987 zijn onder zijn leiding oude verlaten en soms vervallen huizen gerenoveerd. Ondanks de moderne voorzieningen die de gasten aantreffen, behielden de huizen hun authenticiteit. De lokale bevolking wordt ingeschakeld bij de verbouwingen en aanpassingen, het onderhoud en de schoonmaak van de huizen. Daardoor is er weer werk, en kun je spreken van agro en eko. Ook de producten, direct van de markt, dragen bij aan de eko-gedachte.
De inrichting bestaat veelal uit antiek meubilair. De prijs van bijvoorbeeld hemelbedden vloog omhoog, toen Potamitis er belangstelling voor bleek te hebben.

Golfen bij Aphrodite
Aphrodite Hills Golf is zo groot dat je je er alleen maar per buggy kunt verplaatsen. Het complex is aangelegd op twee plateaus, op 300 meter met uitzicht over de zee. Het ligt twee minuten verwijderd van de hoofdweg tussen Paphos en Limassol, en is vanuit beide steden gemakkelijk te bereiken.
Aan de kust wordt een heel vakantiepark gebouwd, met luxe villa's en alle voorzieningen. Deze villa's, grotendeels nog in aanbouw, vliegen weg als warme broodjes. "The rich are different", denk ik dan maar.

Grote aardewerk wijnvaten
Tegenwoordig worden de grote aardewerk wijnvaten als decoratie gebruikt. Je ziet ze overal. We bezochten een druivenpers die niet meer in gebruik is. Binnen de schuurachtige ruimte stonden behalve de primitieve pers ook gigantische aardewerk vaten. Sommige zo groot, dat ze nooit door de deur zouden kunnen. Het bleek dat ze ter plekke waren gemaakt. Een oude ambachtelijke kunst: worsten van klei worden op elkaar gestapeld, zoals een rol dik touw. Daarna wordt het gladgestreken, van binnen en van buiten, tot er een strak wijnvat ontstaat. Daarin kwam de wijn tot gisting.

Cyprus is ronduit duur. De mensen zijn niet overdreven vriendelijk. De bevolking van Paphos staat erom bekend nors te zijn. Toen ik niet contant kon betalen in de bus (1 Cypriotische pond, ongeveer 4 gulden), vroeg ik of iemand mijn biljet van 10 wilde wisselen. De chauffeur was daartoe niet bereid. Hoewel bijna iedereen Engels spreekt, gaf niemand een krimp. Het wilde er bij mij niet in, dat de chauffeur met een volle bus niet kon wisselen. Hij verwees me naar een supermarktje en zei: Quick, quick.' Ik had nog even de illusie dat hij zou wachten, maar hij gaf plankgas. Ik moest een half uur wachten op de volgende bus.